Vergelijkende test: SW-Motech Baracuda vs Ortlieb Velocity

Ik rij zo goed als altijd met de motor naar het werk. En zo goed als altijd zit daar een flinke lap file bij. Zijkoffers vind ik dan een belemmering. Laptop en boterhammendoos gaan daarom de rugzak in.

Ik heb meer dan een jaar een Ortlieb Velocity rugzak gebruikt, tot SW-Motech vroeg of ik hun Baracuda motorrugzak wou testen. Beide zijn waterdicht en hebben een rolsluiting. In de Baracuda kan 25 liter, in de Velocity 24 liter. En ze gaan voor ongeveer 100 euro over de toonbank. Erg gelijkaardige rugzakken dus. Dat vraagt om een vergelijkende test.

Buitenkant

De SW-Motech Baracuda is vervaardigd uit waterafstotend plastic (tarpaulin). Met twee verstelbare gespen op de zijkant kan je de rugzak compact maken als je ‘m niet vol stopt.

De Ortlieb Velocity heeft waterafstotende plastic voor- en achterstukken, met stoffen zijstukken die bedekt zijn met een waterafstotende coating. Geen compressieriempjes bij de Ortlieb.

Rugzak smerig? Bij de Ortlieb viel op dat hij moeilijk te kuisen is. Na een tijd leek het alsof het vuil in het plastic ingebakken zat. Vegen en schuren zoveel ik wou, het maagdelijke geel kwam niet meer terug. De SW-Motech rugzak daarentegen lijkt gewoon niet vuil te worden. Toch een lijpe vogel met een precisieschot? De sporen van de aanval zijn simpel met een vochtig doekje weg te vegen. Wil je per se een Ortlieb Velocity? Kies dan voor een donker kleurtje.

Ergonomie

Beide modellen hebben gewatteerde, verstelbare schouderriemen en verstelbare heup- en borstriemen. Vooral bij de Baracuda bleek Lees verder

Advertenties

Test: Alpine MotoSafe oordoppen

Motorrijders die zonder gehoorbescherming rijden? Dat snap ik niet. Zotten zijn het. Want je loopt veel kans om je gehoor permanent en onomkeerbaar te beschadigen.

Pas op, zelf heb ik ook geen propere lei. Jaren gedrumd, in verschillende groepjes gespeeld, dikwijls gerepeteerd in veel te luide repetitiekoten, veel te vaak op een podium gestaan waar versterkers en monitoren op 11 stonden. Slechts een enkele keer mét gehoorbescherming. Regelmatig in bed gekropen met fluitende oren, maar de volgende ochtend was de fluittoon weg. Dus niks aan de hand dacht ik. Tot die ene keer de fluittoon dagen bleef duren. Sindsdien spring ik een stuk voorzichtiger om met het enige paar oren dat ik heb. Altijd oordopjes in als ik naar een concert of festival ga. En op de motor ook.

Nochtans is het verleidelijk om op de motor geen oordoppen te dragen. Dat mooie motorgeluid wil je toch niet missen? En het windgeruis neem je er dan maar bij. Misschien klinkt het de eerste meters nogal luid, maar na 5 minuutjes ben je eraan gewend. Wel, net daar schuilt het gevaar. Hoe hoger de snelheid, hoe sneller je in de gevarenzone komt om je oren naar de kl*ten te helpen. En met sneller bedoel ik dus: het is slechts een kwestie van minuten vooraleer het schadelijk wordt.

Online vind je genoeg hoortests. Op deze en deze scoor ik twee keer goed. Oef. Ik draag al jaren de Alpine MotoSafe oordoppen. Dit jaar werden die vernieuwd. Vroeger had je een setje waarbij je de (harde) filters kon vervangen, zodat je uit twee niveau’s van demping kon kiezen. De nieuwe Alpine MotoSafe oordoppen hebben nu zachte filters, maar je kan ze wel niet meer wisselen.

Ik testte de voorbije weken de Alpine MotoSafe Pro. Hierin zitten twee sets motoroordoppen: de MotoSafe Tour en de MotoSafe Race oordoppen. Tour geeft gemiddelde demping, Race zware demping.

Net zoals bij de vorige versies krijg je meer dan enkel oordoppen. Een handige etui zit er ook weer bij. Minpunt: de keycord hebben ze blijkbaar afgeschaft. Vond ik handig, want zo hang je de etui makkelijk rond je nek en hoef je niet in je zakken zitten zoeken. Dus dan maar de keycord van een oudere set gerecycleerd. Ook heeft de nieuwe etui geen kleine inkeping meer om de oordoppen in vast te stoppen. Nu zitten ze los in de etui, wat ervoor zorgt dat ze soms op de grond glippen als je de etui opent. Verder zit in de verpakking: Lees verder

Ardennen Challenge Gear Check

De Ardennen Challenge reed ik natuurlijk niet in een hawaïrokje of Supermanpak. Even een gear check dus. Voor een extra woordje uitleg bij een aantal spullen, gewoon verder lezen:

Motorpak: Klim Badlands
In de introductie van mijn Klim-pak schreef ik dat ik het pak nog even van vettige offroadritten zou sparen en m’n ouwe Rev’it-pak daarvoor zou aantrekken. Tot je gaat vertrekken en dat nieuwe pak met puppy eyes staat te smeken. De uitgebreide review is voor later, maar ik kan alvast vertellen dat ik erg tevreden ben met deze aanschaf. Met name de ventilatiemogelijkheden bleken tijdens deze trip erg handig. Even de boel flink openzetten als het offroad serieus werken was, en alles weer dicht als ik begon af te koelen. Ik had ook de D3O-protectoren uit de jas gehaald en m’n Acerbis-harnas eronder aangetrokken. Zat als gegoten.

Handschoenen: Rev’it Chevron
Hier en daar is een stuk leer gesneuveld en hangt een naad los. Normaal draag ik deze danig versleten zomerhandschoenen dan ook niet meer, maar voor een modderbraspartijtje kunnen ze nog prima dienen. Zeker als het net iets te fris is voor m’n dunne Scott-handschoentjes. Dun genoeg voor een goeie feeling, voldoende grip en degelijke protectie. Alweer wat stukken leder van m’n ouwe handschoenen af gesleten!

Laarzen: Sidi Adventure Gore
Ook al heb je pas een nieuw stel adventurelaarzen aangeschaft, als je nog een paar oude (maar eigenlijk nog goed bruikbare) hebt staan, dan neem je die toch mee? Vooral als je weet dat het geen propere trip zal worden. Voordeel: achteraf poetsen is niet nodig.

Motor: BMW F 800 GS
Dit was de eerste serieuze offroadervaring met m’n BMW F 800 GS. Vooraf vreesde ik Lees verder

Test: Gerbing 12V verwarmde jas

Laagjes, laagjes, laagjes. Zo reed ik de winter door. Drielaagse Rev’it jas (inclusief warmtelaag dus), daaronder de isolerende, waterdichte liner van m’n IXS zomerjas, daaronder een dikke fleecejas, en daaronder m’n gewone kleren: een t-shirt en een trui. De Rev’it broek (ook drie lagen) was dan weer wel genoeg. Maar aangenaam warm had ik het niet altijd onder die zeven lagen. Al hangt warmte (of in dit geval: kou) op de motor van meer af dan enkel je kledij.

De warmtefactoren op de motor:

1. Weer
De buitentemperatuur speelt natuurlijk een grote rol op de motor, maar pakweg 6°C voelt niet altijd hetzelfde aan. Een heerlijk zonnetje of een fikse regenbui doet de gevoelstemperatuur al snel een paar graden stijgen of dalen. Idem voor warm briesje versus gure noordenwind.

2. Motor
Verwarmde handvaten en zadels zijn geen uitzonderingen meer, maar ook het model zelf heeft invloed. Achter de ruit van een RT vang je bijvoorbeeld minder wind dan op een Monster, iets wat bij langere ritten zeker invloed heeft.

3. Rit
Een sportief ritje over binnenwegen en voortdurend je hele lijf bewegen, of twee uur autostrade waarbij enkel je ogen in de spiegels piepen en je vingers de pinkers bedienen? Een wereld van temperatuurverschil.

4. Kledij
Uiteraard speelt ook je kledij een belangrijke rol. Een drielagig pak is warmer dan een doorwaai-jas, winterhandschoenen zijn warmer dan zomerhandschoenen, enzovoort. Logisch.

Om maar te zeggen: temperatuur op de motor hangt af van persoon tot persoon en van rit tot rit. Hoe dan ook zijn lange ritten in hartje winter een kwestie van karakter. En toch, liever verkleumd aankomen en 10 minuten tegen de verwarming staan ontdooien dan de auto nemen en een half uur langer onderweg zijn. Zo gaat dat als je in Brussel werkt. Al waren temperaturen die tegen het vriespunt aanschurkten zowat de grens.

Verwarmde kledij

Een heel andere kwestie, en veel minder een kwestie van karakter, wordt het met verwarmde kledij. Verwarmde handschoenen had ik al, exemplaren met een batterij. Als het echt koud wordt, moet je daarmee niet op warme handen hopen. Ze breken hooguit de kou een beetje. Een andere optie is verwarmde kledij die je aansluit op de batterij van je motor. Dat type verwarmde kledij kan een stuk warmer. Ik testte afgelopen winter de 12V verwarmde binnenjas van Gerbing. Ik kan daarover kort zijn: ik denk niet dat ik nog zonder kan. Iets uitgebreider? Hier gaan we:  Lees verder

Tot ziens Rev’it. Welkom Klim Badlands.

Beu was ik mijn motorpak. Vooral de jas, een Rev’it Sand 2. Vier jaar deed hij dienst en waterdichtheid was z’n grootste pijnpunt. Het eerste jaar ging alles goed, maar daarna was het van dat: nattigheid. Niet onmiddellijk echte lekken, maar de buitenjas slorpte zoveel water op dat ik na lange regenritten toch met vochtige onderarmen afstapte. Uiteindelijk begaf de regenlaag het helemaal. Gevolg: een uurtje door een flinke regenbui en hals, onderarmen en bovenkant van de borst hielden het niet droog. Serieus vervelend. Zeker als je ’s morgens in een jas moet kruipen die nog doorweekte mouwen en een muffe geur heeft van de dag voordien.

Een Rev’it Sand 2 broek heb ik ook gehad. Z’n regenlaag was gewoon niet tegen intens gebruik bestand. Na een paar natte piemels, waarbij Rev’it me telkens – de garantieregels proper nalevend – een nieuwe regenlaag bezorgde, kwam er een Neptune motorbroek in de plaats. Eindelijk Goretex! En gedaan natte piemels!

Die aflatende waterdichtheid deed m’n Rev’it pak dus de das om, maar verder heb ik eigenlijk geen klachten. De pasvorm is goed en kan je makkelijk bijstellen, de ritsen en velcro weten het vol te houden, er zijn voldoende zakken, en ’s zomers heb je genoeg ventilatiemogelijkheden. Wat ik wel geleerd heb: dat lichtgrijs wordt smerig en een wasbeurt kan daar niks aan verhelpen. En het muffe geurtje na een doorweekte regenspits krijg je er ook moeilijk uit.

Voor mijn volgende motorpak had ik dus een paar vereisten:

  • Goretex (en liefst geen Goretex regenlaag onder een buitenlaag, maar een met Goretex gelamineerde buitenlaag)
  • Volledig zwart
  • Als het even kan een geïntegreerde rugprotector (bespaart me gedoe met m’n aparte Alpinestars backprotector)

Dat ik hiermee in een hogere prijscategorie zou belanden, had ik ervoor over. Na wat rondkijken en -horen, kocht ik de Klim Badlands jas en broek. Een motorpak dat al veel lovende reviews kreeg, maar ook een stevig prijskaartje. Sommige mensen geven minder uit aan een motor. Ik heb dus getwijfeld of ik zo’n grote investering wou doen, maar m’n motorgebruik rechtvaardigt deze uitgave wel.

Voor wie de Klim Badlands niet kent, er zijn erg veel features. Een greep:

  • Drielaags gelamineerde Goretex Pro buitenlaag
  • Gebruik van Armacor, Superfabric en Cordura
  • D3O protectoren (knieën, heupen, ellebogen, schouders, borst én rug)
  • Voorziening op de rug voor een waterreservoir
  • Waterdichte YKK ritsen
  • Veel zakken
  • Veel ventilatiemogelijkheden

Gedetailleerder? Check de video: Lees verder

Eerste indrukken: Lazer Monaco Evo Carbon

Intussen rijd ik twee maanden met de Lazer Monaco systeemhelm (officiële naam volgens z’n paspoort: Lazer Monaco Evo Droid Pure Carbon). Tijd om de eerste indrukken op een rijtje te zetten.

lazer-monaco-evo-flip-up-helmet

Comfort.
Dik oké. Aangename pasvorm. Vanzelfsprekend minder strak dan een integraalhelm, maar zeker strak genoeg. Ventilatieklepjes, vizier en kinstuk laten zich makkelijk verstellen. Alles zit op de juiste plaats. Verbazend lichte helm ook. Dat de schaal 100% carbon is zit daar natuurlijk voor veel tussen. Dit is een van de lichtste helmen out there: 1400 gram inclusief pinlock, da’s 168 gram lichter dan mijn Shoei GT-Air met pinlock.

Fotochromatisch vizier.
Een van de features die deze helm uniek maakt. Zeer handig en aangenaam. Werkt subtiel, zonder dat je het in de gaten hebt. Wel nog afwachten hoe het vizier in echt zonnig weer presteert.

lazer-monaco-evo-droid

Ventilatie.
Net als bij de Shoei GT-Air heb je 2 ingangen (kin en bovenop de helm) en een uitgang (achterop de helm). Bovendien zit links en rechts, vlak naast het vizier, ook telkens een uitgang. In warm weer heb ik nog niet gereden met deze helm, dus hoe verkoelend de ventilatieklepjes zijn is nog afwachten. Wat me wel opviel is dat Lees verder

Korte review: Shoei GT-Air

Ik rijd intussen 2 maanden rond met de Lazer Monaco helm, maar over mijn vorige helm, de Shoei GT-Air, heb ik het nog niet gehad. Die heeft een kleine twee jaar dienst gedaan. Even een korte review.

shoei-gt-air-integraalhelm

Shoei is niet bepaald het goedkoopste merk, dus je verwacht geen prul. De GT-Air zit rond de 500 euro, afhankelijk van de kleur of graphics. De naam GT-Air verklapt z’n voornaamste kenmerk: deze integraalhelm is luchtig.

De GT-Air heeft 3 luchtklepjes: twee ingangen (op de kin en boven op de helm) en een uitgang (aan het achterhoofd). Dat werkt prima, en ook met dikke handschoenen aan kan je ze makkelijk openen en sluiten. Het geopende kinklepje zorgt voor een flinke luchtstroom over je gelaat. Het ventilatieklepje bovenop de helm brengt enorm veel verkoeling op je hoofd, zoveel zelfs dat je het enkel in volle zomer open zal zetten.

Verder is de GT-Air uitgerust met een intern zonnevizier (altijd handig), krijg je een pinlock meegeleverd (ook altijd handig), kan je het interieur eruit halen (jup, ook handig) en zijn z’n design en afwerkingsniveau top (wat voor een helm in deze prijscategorie wel mag).

De GT-Air zit vrij krap maar wel comfortabel en zacht genoeg. Ik ben wel fan van zo’n strakke pasvorm. Na 2 jaar zit de helm ook nog steeds strak genoeg. Wie nogal makkelijk last heeft van helmet hair, deze Shoei kan er wat van!

shoei-gt-air-helm

Het geluidsniveau van de GT-Air is oké, al had ik voor een helm uit deze prijsklasse iets beter verwacht. Vooral het luchtklepje bovenop de helm kan wat gefluit en windgeruis veroorzaken, zowel open als gesloten. Uiteraard speelt niet enkel de helm hierin een rol, maar ook je rijhouding en je motor. Ik ondervond alleszins dat het hoofd enkele graden naar voor of achter kantelen een enorm verschil in decibels kan betekenen.

Waterdichtheid dan. In zware regenbuien kreeg ik Lees verder