Nog ’s racen in Mettet

Het was alweer een jaar geleden dat ik ging circuitrijden. Hoog tijd om nog ’s te gaan vlammen. Een dagje Mettet geboekt bij Clubmot, voorbij maandag, de High Velocity opleiding. Die cursus volgde ik intussen al twee keer, maar omdat m’n circuittechniek intussen wat ondergestoft was, leek een opfrisbeurt me geen slecht idee.

De weersvoorspellingen zagen er niet te best uit, maar we zouden wel zien. We = Bert, Jan, Bart en ik. En Peter om ons aan te moedigen. Ik reed trouwens met een Triumph Street Triple RS (review hierzo).

Over het theoretische deel schreef ik hier al eerder. Er werden geen nieuwigheden verteld, maar toch verliepen de eerste rijsessies nogal gespannen. Vooral de eerste: het circuit lag er nog nat bij na een regennacht. Gelukkig kwam de zon door en droogde het asfalt tegen de tweede rijsessie helemaal op. Maar toch: ik had tijd nodig om er terug in te komen. Opmerkingen van de instructeur: bovenlichaam ontspannen, meer met het lichaam naast de motor hangen, constantere gasopbouw bij het uitkomen van de bochten.

Na drie rijsessies met instructeur was het tijd voor drie sessies vrij rijden. De puzzelstukjes leken nu stilaan terug samen te vallen: gas, remmen, rijlijnen, kijktechniek … En het slechte weer, dat bleef uit. Het miezerde soms, maar echt nat werd het niet en ik kon bijna altijd vlot doorrijden zonder me te hoeven inhouden. Bovendien bleek het een erg rustige circuitdag (veel afhakers vanwege de slechte weersvooruitzichten?) zodat er minder racers op de baan waren dan anders.

De voorlaatste en laatste sessie begon ik echt terug in de flow te raken en gingen echt lekker. Met een brede smile en voldaan gevoel terug naar huis, en proberen volgend jaar toch ietsje meer circuitasfalt te zien.

Advertenties

Op cursus: Trialinitiatie

Een trialcursus stond al een poos op mijn verlanglijstje. Niet dat ik me direct van het ene naar het andere obstakel zie springen, of plannen heb om deel te nemen aan het WK SOA (surplacen op achterwiel, voor alle duidelijkheid). Maar het leek me leuk om een keer te proberen.

Die plannen werden concreet toen Clubmot eind vorig jaar een nieuwe opleiding aankondigde: de trialinitiatie. Direct ingeschreven.

Afspraak om 9 uur bij BMW Peter D’haese in Zottegem om van daaruit samen naar het oefenparcours te vertrekken, op twee minuutjes rijden. Onze instructeur stond er ons op te wachten: Stefaan (van Motorrijder). De aanwezige cursisten: Alpenridder Jan, Shih, Gunter en ik.

Bij het woord parcours moet je je geen verlaten parking voorstellen, maar een stuk bos met gras, aarden paadjes, bomen, wat obstakels, diverse hellingen … Aan de blikken van sommigen kon je zien dat ze toch iets anders hadden verwacht: “Zo’n klein parcours? Gaan we ons hier wel de hele dag kunnen bezig houden?” en ook: “Maar twee trialmotoren? We zijn toch met vier?”

Stefaan liet ons onze uitrusting* aantrekken, gaf een kort woordje uitleg over de motoren (altijd rijden met een vinger op rem- en ontkoppelingshendel) en daarna mochten we op een vlak stuk tussen wat bomen even “inrijden”.

Een motor van 80 kg, da’s een heel andere ervaring dan je lompe baanmachine. Zeer wendbaar, voelt bijna als een fiets aan, maar dan met een motorblok. Een fiets zonder zadel wel, dus je moet constant rechtstaan, hoewel dat – met dat beetje offroadervaring in m’n broekzak – niet onnatuurlijk aanvoelde. De gasreactie was ook even wennen: erg direct.

Na die eerste korte kennismaking kregen we een reeks oefeningen voorgeschoteld om de trialmotor beter te leren beheersen en ons de basistrialtechniek bij te brengen. Achtjes draaien, tussen pionnen slalommen, zo traag mogelijk rijden. Klinkt als je rijexamen? Daar leek het een beetje op, maar toch was het helemaal anders. De achtjes waren bijvoorbeeld een pak kleiner en niet op een proper stuk asfalt, maar op een hobbelig, hellend stukje gras of tussen een paar bomen die smeekten om er eens tegenaan te schurken. Qua moeilijkheidsgraad toch even iets anders.

Onmiddellijk werd duidelijk dat kijktechniek uiterst belangrijk was. En tegelijk gas-koppeling-rem zo goed mogelijk controleren. En je positie op de motor, die anders is als je klimt, daalt of over vlak terrein rijdt. En ondertussen nog je evenwicht houden. Niet gemakkelijk. Maar bij iedereen bleek dat oefening snel voor grote stappen vooruit zorgde. De eerste keer lukte misschien niet of moeizaam, maar we boekten snel vorderingen.

Die eerste gedachten van “Dju, zo’n klein parcours en maar twee trialmotoren” waren intussen ook al lang vervlogen. Het parcours had ruim voldoende variatie om je – zeker voor zo’n trialinitiatie – een dag te amuseren, en wat die twee trialmotoren betreft: iedereen was blij als hij na 10 minuten op de motor ook 10 minuten op adem mocht komen. Nat in het zweet, soms al krampen in armen, benen of handen. Geen reclamaties dus.

Stefaan gaf bij elke oefening een woordje uitleg wat en hoe, en toonde dan hoe het moest. Omdat er altijd maar twee cursisten op de motor stonden, kon hij ons zeer gerichte, persoonlijke feedback geven. Dat alles met een humoristisch sausje. Fijn les krijgen zo. Geregeld stak hij er ook een klein competitie-elementje in, bijvoorbeeld een wedstrijdje zo traag mogelijk rijden. Ambiance verzekerd.  Lees verder

Op cursus: Basistraining Motorbeheersing

De voorbije twee jaar heb ik vooral offroad- en circuitcursussen gevolgd. Maar ook op het “gewone asfalt” kan je rijtechniek altijd beter. Want hoewel je op zo’n circuitcursus flink aan je techniek werkt, is rijden op de openbare weg volledig andere koek. En naast gsm’ende automobilisten en verraderlijke verkeerssituaties zijn er je eigen imperfecties. Ik dus naar de Basistraining Motorbeheersing van het Centrum Voor Motorbeheersing voor wat bijschaafwerk.

Wim, zaakvoerder van het Centrum Voor Motorbeheersing, verwachtte ons tegen 9 uur in Tongeren aan de ontbijttafel. We verzamelden er met tien cursisten. Twee vrouwen en acht mannen, met een uiteenlopend ervaringsniveau: van een jaartje in het bezit van het motorrijbewijs, over heropstappers, tot mannen met ruim 25 jaar motardervaring.

Uurtje theorie

Wim vloog er meteen in met een dik uur theorie. Rijlijnen, kijktechniek, verkeersregels, positie op de weg, hoe rijden in groep, remtechniek, kledij, noem maar op. Luchtig gegeven, meestal aan de hand van voorbeelden, niet te theoretisch. Met een kwinkslag, maar ook altijd met de nadruk op de gevaren die je als motorrijder loopt en hoe je je veiligheid kan verhogen.

We gingen niet overal diep op in, maar raakten wel een boel topics aan. Sommige zaken kende je van je rijexamen (voor wie stamt uit het tijdperk waarin rijbewijzen niet cadeau worden gegeven), andere zaken had je dan weer kunnen leren uit ervaring. Een aantal interessante dingen bijgeleerd – die wel eens durven afwijken van hoe het volgens de regeltjes of rijschool moet – maar die je veiligheid wél vergroten.

Praktijkoefeningen

Tegen half 11 startte het eerste deel van de praktijk, met het motto dat meermaals werd benadrukt: alles mag, niets moet. Zie je een oefening niet zitten? Dan sla je ‘m gewoon over. Want het doel van deze cursus is te peilen naar je rijtechniek en te achterhalen waar je werkpunten zitten.

Het Centrum Voor Motorbeheersing werkt enkel samen met instructeurs die lesgeven aan de politie. Mannen die de zwaantjes opleiden dus. Professionals met pakken ervaring, zowel in rijden als in lesgeven.

We werden in twee groepjes van vijf opgedeeld met elk een instructeur. Ik kwam terecht in een groepje met Jos, Bèr, Marc en Peter, vier goedlachse kerels die geregeld samen gaan rijden. Hans was onze instructeur en ook Philippe sloot aan, als instructeur in opleiding. We reden naar een industriezone in de buurt waar we op een parking een intro kregen. Onder meer over de techniek van het traag rijden, zithouding en zo meer. Allemaal rustig en helder uitgelegd door Hans.

Daarna mochten we ons bewijzen Lees verder

Eerste keer op Circuit Zolder

Na drie keer Mettet was het tijd om iets anders te proberen. Dus afgelopen maandag met de gebroeders Bert en Jan naar Zolder. Met een BMW S 1000 R (waarover later meer). Niet met Clubmot deze keer maar met Motorsportschool. Omdat ik toch al een beetje circuitervaring heb, koos ik voor de niveau 1+ cursus.

Na de technische keuring en het papierwerk kreeg ik een transponder om mijn rondetijden bij te houden. Iets wat op Mettet niet het geval was. Motorsportschool voorziet voor de 1+ groep vijf rijsessies van telkens 20 minuten: 3 sessies met instructeur en 2 sessies vrij rijden. En er is ook een brok theorie voorzien. Die theorie bouwt verder op die van de niveau 1 cursus. De basics van circuitrijden heb je dus al best onder de knie.

Vóór de eerste rijsessie doken we het theorielokaal in met instructeur Peter Den Heijer. Met zijn sappige Nederlandse accent en plezante vertelstijl wist hij de groep moeiteloos bij de les te houden. Tijdens de eerste theorieronde legde hij uit hoe onze groep het circuit op zou gaan. Per groepje van een negental rijders heb je twee rijinstructeurs. Eentje rijdt op kop, de andere sluit de groep af. Na elke ronde is er een doorschuifsysteem waardoor iedereen ’s achter de koprijder kan rijden om te zien welke lijnen hij rijdt. De staartrijder geeft je na de sessie eventueel feedback, al gebeurde dat bij mij maar 1 keer. Dat rijsysteem is dus een beetje anders dan bij Clubmot maar komt ongeveer op hetzelfde neer, alleen doet daar 1 instructeur al het werk.

Peter gaf tijdens die eerste theorieronde ook aan wat de aandachtspunten voor vandaag waren: kijkrichting, zitpositie en rijlijnen. Waarna we voor de eerste keer het Zolderse asfalt op mochten. Beetje spannend wel, want Zolder staat bekend als een sneller circuit dan Mettet. Waar Mettet vrij kort en scherp en daardoor minder snel is, gaat op Zolder het tempo de hoogte in door de vaak ruimere bochten en langere stukken recht tussenin. Bert en Jan waren al twee keer op Zolder en konden dat alleen maar bevestigen.

Maar als je een instructeur voor je hebt die je de rijlijnen aangeeft, gaat het eigenlijk vanzelf. Wel wennen, want de Mettetse bochten ken ik intussen redelijk goed, maar op Zolder was alles nieuw. Opnieuw alles verkennen en memoriseren. De bochten, de rempunten, de instuurpunten, de gepaste snelheden, enzovoort. De eerste rijsessie was daardoor hoofdzakelijk verkenningswerk.

peter-den-heijer-zitpositie

Dan, theorieronde 2. Peter nam plaats op een motor voor een babbel over de ideale zitpositie. Zoals we bij Clubmot al zagen: een sportieve, actieve en relaxte houding is een must.

Het begon intussen te miezeren, waardoor de tweede rijsessie een totaal andere ervaring werd dan de eerste sessie. Sessie 1 ging vrij vlot, dankzij de perfecte weersomstandigheden. Tijdens sessie 2 moest iedereen op eieren rijden, door de motregen. Het tempo omlaag, minder bruusk remmen en accelereren, zo weinig mogelijk hellingshoek maken door naast de motor te gaan hangen … En toch ging het mis, Lees verder

Eerste keer: circuitrijden in de regen

bmw-s1000rr-circuit-mettet

Na twee droge circuitdagen was het vorige week maandag dan zover: voor de eerste keer een regenachtige circuitdag. Op Mettet, met Clubmot, opnieuw in de High Velocity groep. Ik kreeg van BMW een S 1000 RR mee (de review daarvan volgt nog), met een setje Dunlop Sportsmart 2. Bert en Jan waren er ook weer bij. Beide met een Kawasaki Ninja ZX-6R.

mettet-clubmot-jeng-flop

Hoe zo’n dag High Velocity eruit ziet, kan je hier lezen. Kort samengevat: 6 sessies van 20 minuten, de eerste drie met instructeur en telkens een klein uurtje theorie voor je vertrekt, de laatste drie sessies vrij rijden.

Het miezerde en de Sportsmart is geen regenband, dus de eerste sessie was nogal met dichtgeknepen billen. Dat was ook de feedback van instructeur Stijn voor ons groepje van 4 rijders: “Mannen, relaxen. Ontspannen zitten. Die armen niet blokkeren.”

In het uurtje theorie werd ook ingespeeld op het regenweer. Vooral het punt over remmen voor de bocht vond ik interessant: hoe je zowel je remmanoeuvre op- én afbouwt om maximale grip te houden.

Ik liep ook Dirk aka Mister TC Moto tegen het lijf. Die kwam de nieuwe Triumph Thruxton aan de tand voelen op circuit. Ook hij was niet echt blij met het weer, want je haalt niet alles uit de kast. Minder bruusk in de remmen, voorzichtiger uitaccelereren, minder de limieten van de motor verkennen.

De tweede sessie dan. In de nattigheid. Echt ontspannen rijden lukte nog steeds niet. Dus nam Stijn de tijd om aan onze houding te werken. Op een nat wegdek creëer je liever minder hellingshoek, om minder snel onderuit te glijden. En dat doe je door naast je motor te hangen in de bochten. Dus elk om de beurt op een stilstaande motor en hangen maar. Kont op de juiste plaats, hoofd richting pols, rug evenwijdig met de motor, letten op ellebogen en kijkrichting. Bijzonder leerrijk intermezzo. De RR leent zich uitstekend voor dat hangen, met name de knieën vinden makkelijk steun zodat je je goed kan vastklemmen.

Intussen droogde het circuit op en konden we met die nieuwe hanginfo aan de slag. Als je iemand naast z’n motor ziet hangen op straat denk je “Stel je niet zo aan, gast”, maar op circuit geeft die houding wel degelijk meer vertrouwen. Flink op geoefend die derde sessie en – mede door het droge asfalt – ook de grootste hellingshoek van de dag neergezet: 46° (met dank aan de elektronica van de RR voor die info). 46°, dan voel je je heel wat. Tot je dit ziet. Er is nog wat ruimte voor progressie.

bmw-s1000rr-lean-angle

Na de middag was het al uit met het droge asfalt. Af en toe een buitje, genoeg om het asfalt nat te houden tijdens de drie vrije sessies. Maar met de hangtechniek in het hoofd lukte dat aardig. Behalve dan voor Jan, die Lees verder

Gevolgd: Endurofun Offroadcursus Type 2

Alle seizoenen zien passeren vorige zondag tijdens de Type 2 Offroadcursus van Endurofun. En daardoor ook behoorlijk wat variatie in ondergrond. Maar laat ons beginnen bij het begin.

Na de Type 1 Offroadcursus zowel in België als Nederland gevolgd te hebben, was het tijd om de moeilijkheidsgraad ietsje op te krikken. De Type 2 cursus geboekt en (met dichtgeknepen billen) hopend op regenachtig weer. Want beide Type 1 cursussen waren door droog weer misschien net te makkelijk uitgevallen.

Instructeur Gert (die ook de cursus in Nederland gaf) trakteerde ons aan de startplaats in Tongeren op een stevige portie spek, eieren en introductiepraat. Tegen 11 uur, de 10 cursisten het zadel op. Het had ’s nachts geregend, maar het zonnetje had in de voormiddag al goed z’n best gedaan om de paden te drogen.

endurofun-offroad-cursus

Opwarmen deden we op een grasveld. Even terug de basics opfrissen. Kijktechniek, positie op de motor, beheersing van koppeling, remmen en gas. Daarna in D-systeem door de velden en bossen van regio Tongeren, Riemst, Eben-Emael en contreien. Mooie omgeving. De zon zorgde voor opstijgende nevels boven de vochtige, pas ingezaaide velden. Prachtig zicht. De moeilijkheidsgraad viel mee, vooral dankzij de droge paden, waardoor het tempo er goed in zat.

Af en toe een stop voor Lees verder

Gevolgd: Endurofun Triocursus

Update: Endurofun heeft deze cursus intussen omgevormd. Meer info hier.

Na de Mechaniekcursus vorige maand, ging ik zaterdag de Endurofun Triocursus volgen. Ter voorbereiding op de Alpenreis in september. De naam verraadt het al, deze cursus wordt opgedeeld in drie delen. Dus een paar uurtjes – zoals de Mechaniekcursus – volstaan niet. Deze keer vullen Bart en Maja een hele dag.

endurofun-triocursus

Deel 1: Travel

Eerste halte: Kariboe in Hasselt, rond een uur of 10. Met een dertigtal zijn we. Allemaal met plannen om dit jaar op offroadreis te vertrekken. We krijgen een bundeltje toegestopt met een uit de kluiten gewassen checklist. Wat heb je allemaal nodig om te gaan reizen? Vooral toegespits op het kampeergedeelte van de reis. Handig onderverdeeld in rubriekjes als Koken, Slapen en Veiligheid.

Bart overloopt de lijst en vertelt waarom zo’n compleet onhippe afritsbare broek deze keer wel dik oké is, waarop je moet letten bij het kiezen van een tent, of waarom je misschien toch moet overwegen om je benen te scheren. Hij noemt plus- en minpunten van producten op, toont alternatieven en maakt duidelijk waarom het voor de ene reis verstandiger is om bijvoorbeeld de duurdere en kwaliteitsvollere optie te kiezen terwijl het voor de andere reis budgetvriendelijker en middelmatiger mag.

Daarna krijgen we een half uur om door de winkel te lopen, rond te neuzen, ervaringen met andere reizigers uit te wisselen en (als je dat wil) te kopen. Al voelt dat laatste zeker niet als een verplichting aan, maar maakt de extra korting het wel interessant.

Rond 1 uur vertrekken we richting Tielt-Winge voor deel 2.

endurofun-trio-cursus

Deel 2: Kleding en motorgear

Bij Motocare worden de hongerige magen gestild en begint het onderdeel “Wat trek je aan op je motor en welke extra motorgear heb je nodig”. Ook weer aan de hand van een checklist. Gaande van Lees verder