Op enduro-initiatie met Stefenduro

Hoe krijg ik mijn circuitkameraden zo ver om offroad te gaan? Ik zat er al een hele tijd op te broeden. Een allroadcursus voor beginners? Die mannen hebben alleen racemotoren, geen allroads. Huren zou kunnen, maar schrikt het vooruitzicht van zo’n zware machine in de modder niet teveel af?

De andere optie: een enduro-initiatie met huurmotoren. Waarschijnlijk iets toegankelijker dan een allroaddoop. Hop, circuitkameraden warm gemaakt en een enduro-initiatie bij Stefenduro geboekt. Volledige dag met begeleiding, inclusief lunch en huurmotor voor 200 euro.

Oorspronkelijk gingen vijf man mee, uiteindelijk verschenen we met drie aan de start. Jeng met 0 km offroadervaring, Dave met iets meer (hij ging met z’n KTM 950 Adventure al een enkele keer offroad, op straatbanden nota bene!) en ikzelf met toch al wat onverharde ervaring, al is het dan op allroads.

Vertrek bij Endurorent in Tienen rond 9 uur. Papieren in orde brengen, nog een snelle kop koffie binnenkappen en wij weg. Dave en ik op KTM’s 350 EXC-F, Jeng op een KTM 500 EXC-F, Kevin – onze gids voor vandaag – met z’n KTM 990 Adventure (jup, een zware allroad “want supertechnisch gaat het vandaag toch niet worden”).

Na een paar kilometers asfalt bereiken we de eerste veldweg. Kevin houdt halt voor een kort woordje uitleg. Hoe sta je op een enduro? Hoe beweeg je erop? Waar op een onverhard pad rijd je precies? Hoe zit het met kijk- en remtechniek? Typische dingen die ook bij allroadcursussen aangehaald worden. Maar voor de twee groentjes van de groep natuurlijk ongeziene materie.

We rijden richting Jodoigne. Veldwegen en asfaltbaantjes wisselen mekaar af. De onverharde paden liggen er droog bij, op hier en daar een plas water en een streep modder na. Daardoor ligt de moeilijkheidsgraad laag, maar voor beginners Lees verder

Advertenties

Offroad met de Triumph Adventure Experience

Offroad rijden met allroads zit al een paar jaar in de lift. Nochtans ziet de overgrote meerderheid van de adventurebikes nooit iets anders dan asfalt. En als je dan ’s deelneemt aan een allroadrit, dan zijn de motoren van Duitse makelij doorgaans in de meerderheid.

Triumph wil daarom het offroadkarakter van z’n allroads meer profileren. Dat de Triumph allroads ook op onverhard hun mannetje staan, mocht ik zelf al ervaren met de Tiger 800 in de Alpen. Om meer Tiger- en Scrambler-rijders zover te krijgen om ook eens te proeven van offroad rijden, start Triumph dit jaar met de Triumph Adventure Experience.

De Triumph Adventure Experience biedt dagopleidingen aan op drie plaatsen in de Benelux, telkens in samenwerking met een lokale partner: Motokhana in Vlaanderen, de Richard Hubin Racing School voor de Waalse klanten en Experience Island in Nederland.

Er zitten drie opleidingen in het aanbod: basis, gevorderd en slip & drift. Die kosten 150 euro inclusief lunch. Deelnemen kan met je eigen motor en dat moet – opmerkelijk! – niet per se een Triumph zijn. Een motor huren kan ook. Triumph voorziet hiervoor de Tiger 1200 (140 euro voor een dag), Tiger 800 en Street Scrambler (beide 120 euro voor een dag). Als je huurmotor schade zou oplopen, dan zorgt het franchisebedrag van 500 euro ervoor dat de schade in je portemonnee beperkt blijft.

Triumph nodigde me uit op de persdag van de Triumph Adventure Experience. In één dag zouden we kennismaken met enkele facetten van de verschillende opleidingen, en dat op een Triumph allroad naar keuze. Place to be: Circuit Zolder, waar Motokhana over een mooi offroadterrein beschikt.

Motokhana kiest ervoor – net als de andere twee Triumph Adventure Experience opleidingscentra – om maximaal 5 deelnemers per instructeur toe te laten. Dat kleine aantal komt de persoonlijke begeleiding uiteraard alleen maar ten goede.

Bert en Jeroen, de twee Motokhana instructeurs die onze groep begeleidden, werken doorheen de dag altijd volgens hetzelfde principe. Eerst leggen ze een Lees verder

Test: Klim Badlands motorpak

Vorig voorjaar wou ik mijn motorpak inruilen voor een nieuw. De Rev’it Sand 2 had z’n beste tijd gehad. Grootste ergernissen: niet meer waterdicht, niet meer proper te krijgen (vooral de ooit lichtgrijze delen) en tegen de muffe geur van lange doorregende autostraderitten hielpen zelfs geen tien wasbeurten. Meer daarover hier.

Tijdens de zoektocht naar een nieuw pak stond dus in koeien van letters op mijn verlanglijstje: Goretex. Liefst een Goretex buitenlaag, en niet een Goretex binnenlaag onder een niet-waterdichte buitenjas, want dan kan je na een regenbui nog altijd dienst doen als lokaal beregeningssysteem.

Over Klim had ik al veel positiefs gehoord en gelezen en het Badlands pak voldeed aan mijn criteria. Klim ontwikkelde dit pak als een adventurepak voor lange reizen in zowat alle weersomstandigheden.

Niet dat ik tijdens mijn dagelijkse woonwerkritten wilde avonturen meemaak, maar de degelijkheid die Klim nastreeft voor dit pak, wil ik ook als ik 100 km door de stromende regen naar huis rijd. Thuiskomen, dat door en door natte motorpak uittrekken en erbij lopen als een deelnemer van een wet t-shirt contest … Ik was het beu. De zware investering was het me daarom waard: voor de jas tel je al snel 1000 euro neer, voor de broek ongeveer 750 euro.

Maar eerst: passen. In België kan je daarvoor momenteel enkel terecht bij Moto Adventure Store. In Nederland is er Bartang, Arjan Brouwer en Rally Adventure Shop. De Limburgers kunnen dichter bij huis terecht: FC-Moto ligt net over de Duitse grens, bij Aken.

Ik koos voor die laatste optie. Wil je ook bij FC-Moto gaan passen, weet dan dat er zelden een ruim assortiment in de winkel hangt. Wat je best doet: bestel online (dat kan tot 10 stuks, dus selecteer een paar verschillende maten), kies voor ophaling in de winkel, krijg een mailtje als alles voor je klaarligt (kan even duren) en ga dan langs. Je betaalt enkel wat je effectief mee naar huis neemt en als je niks koopt is dat geen probleem.

Goed dat ik ging passen, want ik leerde dat de Badlands jas in maat M te korte mouwen heeft voor mijn armen. De L zat goed qua armlengte, maar rond de romp werd het nogal ruim. Te korte mouwen vond ik geen optie, dus besloot ik voor de L te gaan. De Badlands broek kan je in twee lengtes verkrijgen. Maat 32 in normale lengte zat me als gegoten.

Intussen rijd ik bijna een jaar rond in m’n Klim pak. Tijd om te kijken hoe het zit met de waterdichtheid, de muffe geurtjes en zo meer.

Pasvorm

Laat ons beginnen met jas en broek nader te bekijken. Dat ze een waterdichte buitenlaag hebben, wist je al. Het gaat hier om drielaags Goretex Pro. Armacor, Cordura en SuperFabric verhogen de duurzaamheid en het Robocop-gevoel. Want ze maken de jas nogal stijf, waardoor je geen elegante snit moet verwachten van de Badlands jas. Op de motor heb je Lees verder

Custom battle: BMW R nineT Pure

Als er één recent BMW model zich leent tot verregaande personalisatie, dan is dat uiteraard de R nineT. Dat werd al meermaals bewezen. Kijk maar naar het Belgische Blokbeest, de Impostor van El Solitario, deze vier Japanse customs of de Scrambler van Heiwa.

Ook de BMW Belux dealers stroopten de voorbije maanden hun custommouwen op. De uitdaging: een BMW R nineT Pure personaliseren met maximaal 5.000 euro aan opties en accessoires.

Het startschot van de R nineT Pure Dealer Clash werd in oktober gegeven. Deze week presenteerden 17 dealers hun creaties aan een tienkoppige jury waarin onder meer Harry Schmidt en Ulli Sengenberger (de twee designers van de BMW R nineT) en Steven De Caluwé (aka Mister Motokouture) zetelden. Dit is de top drie van de professionele jury:

1. The Hillclimb Racer door Winge Motors

2. MMM 1200 door Meeusen Motoren Meerhout

3. Concept 91 door Peter Motor Works

Alle motoren van de R nineT Pure Dealer Clash kan je nog tot 10 maart gaan bewonderen in de BMW Brand Store (Waterloolaan 23, 1000 Brussel), alle dagen open behalve zondag van 10u tot 18u30. Toegang is gratis.

Bekijk je de 17 customs liever vanuit je luie zetel? Hieronder vind je de overige 14 motoren. Voor nog meer foto’s Lees verder

Who the F is Jan F?

“Zeg Jean, moet ik niet eens een motor voor u testen?” “Regelt ge mij ook ‘s een motor voor zo’n circuitdag, Jean?” Spontaan solliciterende motorvrienden heb ik in overvloed. Niet dat ik dat erg vind, maar als ik antwoord: “Geen probleem, maar ik wil achteraf wél een uitgeschreven verslag”, dan wordt het stil. Tot onlangs. Jan F diende me van repliek. En zo komt het dat Jean Le Motard van een soloblog transformeert tot een teamblog.

Het eerste artikel van Jan F – over een trialtraining bij een tienvoudig trialkampioen – staat intussen online. Maar wie is Jan F? Wat doet hij? Wat drijft hem? Tijd voor een interview.

Dag Jan, wil je jezelf even kort voorstellen?

Jan F: Ik ben dus Jan. 42 jaar. Geboren en getogen in de Antwerpse Kempen. Uitgeweken naar Gent. Baard. Soms geen baard. Nogal een motorfreak.

Ik maak mezelf graag wijs dat er nog andere leuke dingen te doen zijn, buiten het motorrijden. In mijn hoofd maak ik dan plannen om te gaan mountainbiken of wandelen. Maar om een of andere reden heb ik altijd een excuus om toch op een motor te springen.

Enkel voor een verre reis laat ik de tweewieler staan, want een beetje wereldburger ben ik wel. Als ik kan duiken op zo’n reis, ben ik echt content. Moto’s, reizen en duiken in de tropen zijn mijn passies.

Wanneer is jouw motorverhaal gestart?

Jan F: Op de dag dat ik 16 jaar werd. Al mijn kameraden waren een beetje ouder en reden al met brommertjes toen ik nog met de fiets moest volgen. Ik wilde met mijn eigen Honda Camino kunnen rijden. Ik heb twee jaar vakantiewerk gedaan om die te kunnen betalen.

Niet veel later staken we er een andere cilinder in. Uiterlijk niks aan te zien, snel reed dat wel. Te snel. Twee weken voor mijn achttiende verjaardag werd ik gepakt door de politie en was het gedaan met de Camino.

En daarna ging je voor het echte werk?

Jan F: Inderdaad. Ik vier dit jaar de twintigste verjaardag van mijn motorrijbewijs. Heel erg veel reed ik overigens niet, die eerste jaren. Te veel andere hobby’s. Te weinig interesse van het lief. Op het moment dat er een zoon bij kwam werd de motor helemaal niet meer van onder het stof gehaald.

De laatste jaren is dat serieus veranderd. Enkele gebeurtenissen in mijn leven maakten van de motor zo’n beetje mijn therapie. Dat waren de enige momenten waarop ik alles even kon loslaten en aan niets anders moest denken. En dat deed ik dan ook vaak. Zalig.

Ondertussen Lees verder

Op trialtraining bij een 10-voudig trialkampioen

Vorig jaar hadden Jean en ik ons kostelijk geamuseerd op de trialinitiatie van Clubmot. De beslissing was dan ook rap genomen toen een van mijn motorgekke vrienden liet weten dat er nog plaats was voor een trialdagje bij Alex van den Broek in Breda. Inschrijven! En wel onmiddellijk!

Maar euh … wacht eens even. Die Alex van den Broek, die werd toch meer dan tien keer Nederlands trialkampioen? En daar gaan wij les van krijgen? Jemig. En trialen in het midden van januari? Een beetje geluk met het weer moet je dan wel hebben.

Dus vorig weekend stonden we er, op het terrein van MSC Breda. Neen, het regende niet. Ja, het was koud. Maar van trialen krijg je het warm. Ideaal dus.

Vijf Montesa trialbrommers stonden ons netjes op een rij op te wachten. Viertaktjes, van 250 en 260 cc. We waren uiteindelijk met z’n tienen, dat werd dus afwisselend de oefeningen doen.

Bij een warme kop koffie in een eveneens warme container achteraan op het terrein handelden we eerst het papierwerk af en gaf Alex een korte inleiding tot deze – in zijn woorden – “trial cursus training clinic”.

Daarna konden we eindelijk aan de slag. De hele dag zou Alex eerst alles uitleggen en voordoen. Vervolgens was het aan ons, en stuurde Alex bij waar nodig. Op een manier die heel begrijpelijk was. En hij nam er zijn tijd voor.

We begonnen met wat heen en weer rijden. Rechtstaand uiteraard, want die dingen hebben geen zadel. Voor de vrienden met wat enduro-ervaring geen al te grote stap, voor de newbies al meteen best lastig.

Toen iedereen dit een beetje onder de knie had, werden de kegels bovengehaald. Lap, weeral achtjes draaien of wat? Altijd maar weer achtjes draaien, bij eender welke cursus of opleiding die je volgt. Maar het dient gezegd: het is en blijft de perfecte basis om een motor te leren beheersen. En op zo’n trial is het echt wel leuk. Achtjes, een korte zigzag, over een plank rijden. Bij de ene lukte het al beter dan bij de andere. En de individuele tips van Alex hielpen enorm. Je merkte meteen dat wanneer je dat binnenste been strekte, je bocht inderdaad een pakje korter kon. Tof!

De voormiddag sloten we af met een rondritje over het terrein. Als kuikentjes achter moeder Alex aan. Het eerste rondje nog makkelijk. Al was die eerste keer in de lengte over een dikke treinbiels rijden best spannend! Het tweede en derde rondje waren iets uitdagender Lees verder