Eerste keer op Circuit Zolder

Na drie keer Mettet was het tijd om iets anders te proberen. Dus afgelopen maandag met de gebroeders Bert en Jan naar Zolder. Met een BMW S 1000 R (waarover later meer). Niet met Clubmot deze keer maar met Motorsportschool. Omdat ik toch al een beetje circuitervaring heb, koos ik voor de niveau 1+ cursus.

Na de technische keuring en het papierwerk kreeg ik een transponder om mijn rondetijden bij te houden. Iets wat op Mettet niet het geval was. Motorsportschool voorziet voor de 1+ groep vijf rijsessies van telkens 20 minuten: 3 sessies met instructeur en 2 sessies vrij rijden. En er is ook een brok theorie voorzien. Die theorie bouwt verder op die van de niveau 1 cursus. De basics van circuitrijden heb je dus al best onder de knie.

Vóór de eerste rijsessie doken we het theorielokaal in met instructeur Peter Den Heijer. Met zijn sappige Nederlandse accent en plezante vertelstijl wist hij de groep moeiteloos bij de les te houden. Tijdens de eerste theorieronde legde hij uit hoe onze groep het circuit op zou gaan. Per groepje van een negental rijders heb je twee rijinstructeurs. Eentje rijdt op kop, de andere sluit de groep af. Na elke ronde is er een doorschuifsysteem waardoor iedereen ’s achter de koprijder kan rijden om te zien welke lijnen hij rijdt. De staartrijder geeft je na de sessie eventueel feedback, al gebeurde dat bij mij maar 1 keer. Dat rijsysteem is dus een beetje anders dan bij Clubmot maar komt ongeveer op hetzelfde neer, alleen doet daar 1 instructeur al het werk.

Peter gaf tijdens die eerste theorieronde ook aan wat de aandachtspunten voor vandaag waren: kijkrichting, zitpositie en rijlijnen. Waarna we voor de eerste keer het Zolderse asfalt op mochten. Beetje spannend wel, want Zolder staat bekend als een sneller circuit dan Mettet. Waar Mettet vrij kort en scherp en daardoor minder snel is, gaat op Zolder het tempo de hoogte in door de vaak ruimere bochten en langere stukken recht tussenin. Bert en Jan waren al twee keer op Zolder en konden dat alleen maar bevestigen.

Maar als je een instructeur voor je hebt die je de rijlijnen aangeeft, gaat het eigenlijk vanzelf. Wel wennen, want de Mettetse bochten ken ik intussen redelijk goed, maar op Zolder was alles nieuw. Opnieuw alles verkennen en memoriseren. De bochten, de rempunten, de instuurpunten, de gepaste snelheden, enzovoort. De eerste rijsessie was daardoor hoofdzakelijk verkenningswerk.

peter-den-heijer-zitpositie

Dan, theorieronde 2. Peter nam plaats op een motor voor een babbel over de ideale zitpositie. Zoals we bij Clubmot al zagen: een sportieve, actieve en relaxte houding is een must.

Het begon intussen te miezeren, waardoor de tweede rijsessie een totaal andere ervaring werd dan de eerste sessie. Sessie 1 ging vrij vlot, dankzij de perfecte weersomstandigheden. Tijdens sessie 2 moest iedereen op eieren rijden, door de motregen. Het tempo omlaag, minder bruusk remmen en accelereren, zo weinig mogelijk hellingshoek maken door naast de motor te gaan hangen … En toch ging het mis, Lees verder

Eerste keer: circuitrijden in de regen

bmw-s1000rr-circuit-mettet

Na twee droge circuitdagen was het vorige week maandag dan zover: voor de eerste keer een regenachtige circuitdag. Op Mettet, met Clubmot, opnieuw in de High Velocity groep. Ik kreeg van BMW een S 1000 RR mee (de review daarvan volgt nog), met een setje Dunlop Sportsmart 2. Bert en Jan waren er ook weer bij. Beide met een Kawasaki Ninja ZX-6R.

mettet-clubmot-jeng-flop

Hoe zo’n dag High Velocity eruit ziet, kan je hier lezen. Kort samengevat: 6 sessies van 20 minuten, de eerste drie met instructeur en telkens een klein uurtje theorie voor je vertrekt, de laatste drie sessies vrij rijden.

Het miezerde en de Sportsmart is geen regenband, dus de eerste sessie was nogal met dichtgeknepen billen. Dat was ook de feedback van instructeur Stijn voor ons groepje van 4 rijders: “Mannen, relaxen. Ontspannen zitten. Die armen niet blokkeren.”

In het uurtje theorie werd ook ingespeeld op het regenweer. Vooral het punt over remmen voor de bocht vond ik interessant: hoe je zowel je remmanoeuvre op- én afbouwt om maximale grip te houden.

Ik liep ook Dirk aka Mister TC Moto tegen het lijf. Die kwam de nieuwe Triumph Thruxton aan de tand voelen op circuit. Ook hij was niet echt blij met het weer, want je haalt niet alles uit de kast. Minder bruusk in de remmen, voorzichtiger uitaccelereren, minder de limieten van de motor verkennen.

De tweede sessie dan. In de nattigheid. Echt ontspannen rijden lukte nog steeds niet. Dus nam Stijn de tijd om aan onze houding te werken. Op een nat wegdek creëer je liever minder hellingshoek, om minder snel onderuit te glijden. En dat doe je door naast je motor te hangen in de bochten. Dus elk om de beurt op een stilstaande motor en hangen maar. Kont op de juiste plaats, hoofd richting pols, rug evenwijdig met de motor, letten op ellebogen en kijkrichting. Bijzonder leerrijk intermezzo. De RR leent zich uitstekend voor dat hangen, met name de knieën vinden makkelijk steun zodat je je goed kan vastklemmen.

Intussen droogde het circuit op en konden we met die nieuwe hanginfo aan de slag. Als je iemand naast z’n motor ziet hangen op straat denk je “Stel je niet zo aan, gast”, maar op circuit geeft die houding wel degelijk meer vertrouwen. Flink op geoefend die derde sessie en – mede door het droge asfalt – ook de grootste hellingshoek van de dag neergezet: 46° (met dank aan de elektronica van de RR voor die info). 46°, dan voel je je heel wat. Tot je dit ziet. Er is nog wat ruimte voor progressie.

bmw-s1000rr-lean-angle

Na de middag was het al uit met het droge asfalt. Af en toe een buitje, genoeg om het asfalt nat te houden tijdens de drie vrije sessies. Maar met de hangtechniek in het hoofd lukte dat aardig. Behalve dan voor Jan, die Lees verder

Opnieuw het circuit op: High Velocity cursus van Clubmot

Na de eerste keer circuit was het snel beslist dat er een vervolg zou komen. We hadden ons flink geamuseerd en veel bijgeleerd, dus afgelopen maandag stonden we opnieuw in Mettet. Bert met z’n intussen herstelde Buell Lightning XB12s en ik met een Triumph Speed Triple R (waarover hier meer). Jan was er deze keer niet bij wegens geen circuitwaardige vervanging gevonden voor z’n ouwe RT.

Na de Road Control cursus kan je bij Clubmot de High Velocity opleiding volgen. De logische volgende stap. De techniek van de vorige keer wordt hier verder bijgeschaafd op hogere snelheden.

Qua dagverloop ziet deze cursus er gelijkaardig uit: 6 keer 20 minuten op het circuit met iedere keer een uurtje tussen. In de voormiddag kregen we telkens een stuk theorie voor we het circuit op mochten. Welke lijn rij je, waar geef je de stuurimpuls, op welk moment begin je gas te geven in een bocht, hoe kijk je … Voor een deel opfrissing van vorige keer, voor een deel uitdieping.

clubmot-high-velocity-mettet

En dan het circuit op, blij dat de zon scheen. Hadden we een regendag gekregen zoals de dagen ervoor, dan was het een heel ander verhaal geworden. Iedere sessie kregen we een opdracht. De eerste sessie: enkel in derde rijden, niet aan de rem komen en letten op de gasopbouw. Tweede sessie: enkel in derde en vierde rijden, zo weinig mogelijk remmen, de snelheid in de bocht opbouwen en meer hellingshoek creëren. Sessie drie: geen versnellings- of rembeperkingen meer, op tempo rijden en focussen op kijktechniek.

Zoals vorige keer werd de groep opgedeeld, per 4 à 5 cursisten gingen we met een instructeur het circuit op. Die reed een rondje op kop, waarna om beurt een andere cursist vooraan moest rijden. En dan achteraf persoonlijke feedback op je circuitkunsten. In mijn geval was de voornaamste commentaar: eerder de kraan opendraaien in de bocht, later remmen voor de bocht.

Op het eerste zicht lijkt er dus weinig verschil met de Road Control cursus, maar het tempo ligt beduidend hoger. Je zag het ook aan het publiek. Waar dat vorige keer nog heel erg gevarieerd was, en ook de outfits een allegaartje waren, stond nu het grootste deel in een leren racepak klaar, met stuk voor stuk snelle machines, waarvan al een aantal speciaal geprepareerd voor circuit.

clubmot-high-velocity-mettet-witte-motor

Tijdens de namiddagsessies mag je vrij rijden. Briefing vooraf: hou de theorie van de voormiddag in het achterhoofd, rij op niet meer dan 75% van je kunnen. Anders dan vorige keer was inhalen in de bochten nu wel toegestaan, maar er werd duidelijk gewezen op de spelregels: afstand houden bij het voorbijsteken en niet langs de binnenkant komen langsglippen.

Toch een beetje spannend om met deze beduidend snellere bende aan de vrije sessies te starten, maar dat viel goed mee. Hoewel je merkt dat het niveauverschil in de High Velocity groep groter is dan in Road Control groep waar zowat iedereen voor z’n circuitdoop staat. Hier heb je zowel de razendsnelle jongens als de gezapige circuitcruisers. De snelle jongens zijn écht snel, de snelste haalde me op 20 minuten twee keer in.

Lees verder

Eerste keer op circuit: naar Mettet met Clubmot

circuit-jules-tacheny-mettet

Circuitrijden? Niks voor mij. Da’s alleen voor snelheidsmaniakken, waaghalzen en would-be-Rossi’s. Althans, zo dacht ik er tot voor kort over.

Maar dat was buiten Clubmot gerekend. Tijdens hun bochtencursus die ik in mei volgde kwam spontaan de goesting om de aangeleerde techniek nog verder bij te schaven. En dan kom je haast automatisch op een circuit terecht, waar je geen rekening moet houden met snelheidslimieten, verkeersdrempels, zebrapaden, overstekende honden, gladde wegmarkeringen of putten in de weg.

Ik dus naar de Road Control cursus van Clubmot. Da’s zo’n beetje hun circuitinitiatie. Geen ervaring vereist, en evenmin een racemachine. Onze groep bestond dan ook uit een allergaartje: BMW R 1100 GS, Honda NC 700 S, Ducati Monster, Triumph Street Triple, Yamaha XT660X, Suzuki Bandit … Ik had twee kameraden mee: Jan op een Triumph Thruxton en Bert met z’n Buell Lightning XB12s. Ikzelf had m’n 650 GS ingeruild voor een KTM 1050 Adventure (waarvan je hier het testverslag kan lezen).

rondjes-draaien-op-mettet

Afspraak om 8 uur op het circuit Jules Tacheny in Mettet. Erg geschikt voor motoren wegens bochtig, technisch en weinig rechtuit. Of zo werd me vooraf toch verteld.

De dag werd opgedeeld in 6 sessies: 20 minuten rijden op het circuit met telkens een uur ertussen. Lijkt misschien lang als je dat zo leest, maar achteraf gezien kwam dat uur zeker van pas.

Tijdens de drie uren “pauze” in de voormiddag kreeg onze Road Control groep een paar brokken theorie te verwerken. Over zithouding, stabiliteit, kijk- en stuurtechniek. Over hoe je bochten leest. Over waar en hoe je remt en gasgeeft. Alles helder en zonder belerend vingertje uitgelegd door Erik, zoals hij dat ook al deed tijdens de Master opleiding.

Na elk uurtje theorie gingen we voor 20 minuten het circuit op. Dat gebeurde in kleinere groepjes met telkens een instructeur. In de voormiddag zorgde die ervoor dat alles er heel erg beheerst aan toe ging. De eerste sessie mochten we bijvoorbeeld enkel in tweede versnelling rijden en niet aan onze rem komen. Vooral de bochten ontdekken, letten op de instructies die je het uur erover had gekregen, aanvoelen hoe snel je een bocht in- en uitkan. Elke ronde reed een andere motard voor de instructeur, zodat die je achteraf feedback kon geven. Ook al waren de voormiddagsessies weinig spectaculair, het was onmogelijk om zonder grijns op m’n smoel van het circuit te rijden na elke sessie. Bij Jan en Bert zag ik hetzelfde fenomeen.

Iedereen kreeg een korte persoonlijke debriefing na elke sessie. De voornaamste opmerking na mijn eerste sessie was Lees verder