Test: Yamaha SCR950

Wauw! Dat schoot er door mijn hoofd toen ik de eerste keer de Yamaha SCR950 startte. Want z’n sound is fantastisch. Een diepe, volle roffel, die transformeert in een soort bassige, dreunende sound als je iets hoger op toeren rijdt. Snok je bij een inhaalmanoeuvre of een tussensprintje de gashendel volledig op, dan jaagt de uitlaat een wolk donker gedaver de straten in.

De SCR950, met de SCR van scrambler, werd gebouwd op basis van de Yamaha XV950R. De stoere bobber kreeg onder meer een hogere, langere zit (van 690 naar 830 mm), een breder stuur (van 830 naar 895 mm) en meer grondspeling (van 130 naar 145 mm). De gegoten velgen werden ingeruild voor gespaakte, de voetsteunen gingen omhoog en achteruit, en de tank kreeg een make-over.

Gezapig of gezwind?

Toch viel me bij die eerste keer in het zadel van de Yamaha SCR950 op dat hij nog veel van z’n bobberbroertje meeheeft. Naast die typische sound: de breed geplaatste voetsteunen. Het heeft me dagen gekost om hieraan te wennen. En ook daarna piepte ik soms naar beneden: staan m’n voeten wel mooi op de steunen? Want je kan makkelijk enkele centimeters verder naar binnen schuiven met je voeten, maar dan zijn koppeling en achterrem plots minder goed te bedienen.

De SCR950 zit comfortabel en voelt met z’n 54,3 pk en 79,5 Nm totaal niet overweldigend aan. Hij is ideaal om gezapig te cruisen over binnenwegen. Niet dat het een tam geval is, maar sprintrecords zal je niet breken. Gewoon genieten van de omgeving en de heerlijke soundtrack, lekker take it easy, daarvoor is hij gemaakt.

De SCR vertoeft het liefst laag in toeren. Van daaruit heb je direct en zonder gestotter een flinke dot koppel ter beschikking, die op 3000 toeren piekt. Daarna schakel je best hoger, niet alleen omdat dan het vet van de soep is, maar ook omdat hij onderin het lekkerst klinkt.

Wie in plaats van gezapig cruisen liever gezwind rondzoeft, zal regelmatig de voetsteunen bijvijlen. Dat bobberbroertje hè. Korte schuursessies zijn moeilijk te vermijden, want de SCR950 stuurt – ondanks z’n 252 kg met volle tank – vlot en trefzeker. Dat gezwind rondzoeven komt dus eigenlijk vanzelf. Op de autostrade is het vooral wind vangen. Veel heb je daar met deze scrambler niet te zoeken. Bovendien beginnen de Bridgestone Trail Wings ergens rond de 110 km/u opvallend hard te fluiten. Zelfs mét oordoppen een storende factor.

Het scramblerhoofdstuk

En dan komen we bij het scramblerhoofdstuk. Ik beken het direct: hier kon de SCR950 Lees verder

Ducati Scrambler is er. Vier keer!

Ducati heeft op Intermot de Scramber onthuld. Een retrobeestje met een stoere look. Blijkt dat Ducati niet één Scrambler lost, maar vier stuks. Wel allemaal met luchtgekoelde 803 cc twin-motor (75 pk) en een opvallende ronde koplamp met led-ring.

ducati-scrambler-classic

De Scrambler Classic is de meeste klassieke uitvoering, met een vette knipoog naar de 70’s. Met onder meer een vintage-ogende zit, spaakvelgen en een lang achterspatbord.

ducati-scrambler-urban-enduro

Een Scrambler hoort offroad z’n mannetje te kunnen staan. Wie met dat doel de Ducati Scrambler overweegt, kiest de Urban Enduro. Offroad-geïnspireerd stuur, koplampbescherming, geribbeld zadel, carter- en vorkbescherming, groter en hoog spatbord vooraan: je krijgt onmiddellijk goesting om de modder in te duiken.

ducati-scrambler-full-throttle

Wie het graag sportiever heeft, gaat voor de Full Throttle versie. Lager stuur, sportiever zadel, Termignoni dempers.

En tot slot de Icon. De basisuitvoering.

ducati-scrambler-icon

Prijzen variëren naargelang de uitvoering. De Ducati Scramber Icon zal als eerste in de showroom staan, vanaf februari 2015, met een prijskaartje van € 8.490.

Lees verder